حمایت از کمیته بین المللی نجات پاسارگاد

savepasargad — Wed, 15 Apr 2009 04:04:54 GMT

بيانيه کميته بين المللی نجات پاسارگاد به مناسبت سالگشت آبگيری سد سيوند

بنای يادبود يک بی خردی بزرگ

بر صفحات تاريخ همه ی ملت های جهان، نام مردمان به خاطر کارهايي که در سطح اجتماعی انجام می دهند، چه نيک و چه بد، ثبت می شود: با خطوطی روشن يا تيره. نام زنان و مردان نيک کردار چونان چراغی هميشه فروزان مسير تاريخ بشری را روشن می کند و عطر جاودانگی بخود می گيرد، و نام بد کرداران تاريخ، به هر مناسبتی چون سايه از ميان گرد و غبار رخ می نمايد و لعنتی ابدی را برای خود می خرد.

و چنين است که می بينيم در سراسر جهان بناهای يادبود زيادی نيز به نام مردمان نيک و بزرگ برپا است؛ يا بناهای يادبودی که برای جاودان کردن خاطره ی لحظه های مهم و سازنده ی يک ملت ساخته می شوند: لحظه های بزرگ تاريخی که خبر از مقاومتی انسانی می دهد، يا از رسيدن ملتی به استقلال و آزادی ياد می کنند. بناهايي که حتی اگر در جنگی، در انتقامجويي نامردمانی، و حتی در اثر باد و باران و خشم طبيعت لطمه ای ببينند ديگر باره، به همت مردمان مشتاق، مرمت و باز سازی می شوند.

بناهايي نيز در جهان وجود دارند که برای يادبود دردی و زخمی و آزاری بنا شده اند؛ بناهایی همچون يادبودهای جنگ ها و يا بيدادگری ها، با اين وظيفه که تصوير بيدادها را، برای عبرت آيندگان يکجا در حافظه ی مردمان زنده نگاه دارند.

سد سيوند يکی از اين بناهاست که اگرچه با عنوان «يادبود» ساخته نشده اما بی شک يادبود يکی از بيدادگری های فرهنگی تاريخ معاصر ما خواهد بود. اکنون دو سال از سی ام فروردين 86 می گذرد، روزی که دولت آقای احمدی نژاد به همراهی معاون و رييس سازمان ميراث فرهنگی اش، بدون توجه به هشدارهای مستند کارشناسان در مورد لطمه ها و زيان های آبگيری نابخردانه سد سيوند، و بی اعتنا به مخالفت هزاران هزار مردم فرهنگ دوست در سراسر جهان، و هشدار حقوقدان ها، دست به عملی غير اصولی، غير ملی، و غير فرهنگی زد. ما در اين دو سال شاهد آن بوده ايم که آبگيری سد سيوند موجب چه بلاهايي در منطقه ی اطراف خود شده است؛ از خشکيدن و سوختن تالاب های بختگان و کر گرفته تا نابودی کیلومترها از زمين های کشاورزی و هزاران هزار درخت کهن، از تأثير رطوبت بر آثار باستانی منطقه، و به ويژه آرامگاه کورش بزرگ، گرفته تا به زير آب رفتن منطقه ی باستانی دشت بلاغی. در اين ميان، سد سيوند و آب انبار شده ی پشت آن بی هيچ سودمندی اقتصادی بيهوده مانده اند.

به اين ترتيب، سد ويرانگر سيوند می تواند يکی از بناهای يادبودی باشد که خاطره ای تلخ را در ارتباط با مسايل فرهنگی و سياسی کشورمان با خود دارد.

چهار سال پيش، ما، در کميته ی نجات پاسارگاد، پيشنهادی را مطرح ساختيم مبنی بر اينکه سد سيوند آبگيری نشود و همانگونه که هست به صورت محلی برای بازديد جهانگردان درآيد تا، علاوه بر نجات ميراث تاريخی و فرهنگی منطقه، از محل درآمد حاصل از اين بازديدها همه ی هزينه های خود را بپردازد و، در عين حال، گردشگرانی که به ديدن آن می آيند به ياد آورند که اين سد در پی تصميمی خردمندانه و به منظور حفظ آثار مهم تاريخی و طبيعی سرزمينی نيمه تمام مانده است.*

و اکنون، در دومين سالگشت آبگيری سد سيوند، کميته ی بين المللی نجات پاسارگاد خطاب به اولين دولت مردمی و واقعی که در آينده بر سر کار خواهد آمد پيشنهاد می کند تا سد سيوند را از آب خالی کرده و از آن به عنوان بنای يادبودی استفاده کنند. بنای يادبودی که يادگار و نمودگار دورانی باشد که طی آن مردمانی فرهنگ دوست و علاقمند برای جلوگيری از آبگيری آن، در مقابل ويرانگران ايستادند، تا بخش هايي از ميراث فرهنگی، تاريخی و طبيعی بشريت را نجات داده باشند؛ مردمانی که متاسفانه مخاطب شان دولتمردانی بدکردار و ويرانگر بودند.

ما اميدواريم در فردايي نه چندان دور، بنای يادبود سيوند، هر روز و هر لحظه، به همه ی گردشگرانی که از مقابل آن گذشته و از آن بازديد می کنند نام ويرانگران تنگه بلاغی، تالاب بختگان، تالاب کر، درختان قطع شده کهن و زمين های سوخته کشاورزی را لعنت کنان تکرار کند. و البته همين بنای يادبود بازگوينده ی اين نکته نيز خواهد بود که ايرانيان به عنوان انسان هايي با فرهنگ چنين سد ويرانگری را نيز حفظ کرده و آن را به صفحات تاريخ سپرده اند تا نمونه ای روشن برای آيندگانی باشد که در راستای نگاهداری و نگاهبانی از ميراث فرهنگی و طبيعی سرزمين شان خواهند کوشيد.

با مهر و احترام

شکوه ميرزادگی

کميته بين المللی نجات پاسارگاد

14 آوريل 2009

*بخشی از پيشنهاد برای نجات پاسارگاد و بازگشت هزينه های سد سيوند در سال 2005

الف: ساختن سد سيوند در همين مرحله که هست متوقف شده و پول ديگری برای تکميل آن خرج نشود.

ب: به طور رسمی اعلام شود که هيچ گاه از آن به عنوان سد استفاده نخواهد شد.

پ: بر پيشانی آن و به همه ی زبان های دنيا نوشته شود:

«اين سد نيمه تمام ماند تا آثار فرهنگی، ملی و بشری پاسارگاد محفوظ بماند.»

و آنگاه، از همين فردا، سازمان ميراث فرهنگی و گردشگری اين سد نيمه تمام را برای تماشای مردمان بگذارد و برای بازديد اين اثر ِ (که از لحظه توقف ارزشی تاريخی خواهد يافت) مثل آثار باستانی ديگر که در موزه ها هست بليت بفروشد.

مطمئن هستم که تا پاسارگاد هست، و ايران هست (که آرزوی همه ی ما جاودانگی آن است)، هر توريستی که از آن محل می گذرد با عشق به ديدار اين سد نيمه تمام خواهد رفت. به خصوص آن هايي که به عشق ديدار آثار باستانی تخت جمشيد و پاسارگاد از سراسر جهان به آنجا می روند به راحتی حاضرند برای تماشای سدی که به پاس احترام به ارزش های معنوی بشری ناتمام مانده است چند دلاری خرج کنند.

ما، با اين ترفند، به چند نتيجه خواهيم رسيد:

1- پاسارگاد را، با همه ی آنچه که در آن و در زير آن است حفظ کرده ايم.

2- چندين و چند برابر (و در سال های آتی صدها برابر) هزينه سد را به دست خواهيم آورد.

3- به مردم جهان خواهيم گفت که ما ايرانی ها، همچون اجداد در پاساردگاد خفته خود، مردمانی متمدن هستيم و سدی بزرگ را برای حفظ آثار فرهنگی مان نيمه تمام می گذاريم. ما آن را هم خراب نمی کنيم، چرا که کار ما نيز چون آنان آبادانی است نه ويرانگری.

برای ديدن کل اين پيشنهاد:

http://www.savepasargad.com/Articles/Shokooh_sivand.htm

savepasargad — Sat, 04 Apr 2009 04:20:45 GMT

يشنهاد بنياد ميراث پاسارگاد به يونسکو

برای ثبت چهارشنبه سوری در ميراث معنوی جهانی

5 فوريه 2009

عالیجناب مدیرکل سازمان آموزشی، دانشی و فرهنگی سازمان ملل متحد

یونسکو) پاریس، فرانسه)

رونوشت سازمان های ميراث جهانی، و اداره مرکزی سازمان ملل

موضوع: پیشنهاد ثبت «چهارشنبه سوری» در ميراث معنوی جهانی Intangible Heritage

آقای عزيز

با توجه به نگرانی های سازمان يونسکو درباره ی نابودسازی ميراث های فرهنگی جوامع مختلف که موجب پيدايش فکر ثبت آثار معنوی جهان گرديده است، و از آنجا که وقتی نابودکنندگان اينگونه آثار دولت هایی باشند که کشورخود را در سازمان يونسکو نمايندگی می کنند، چاره ای جز اين باقی نمی ماند که مردم و سازمان های غير دولتی آنها در اين مورد اقدام کرده و در راستای جلوگيری از نابودی ميراث معنوی خويش اقدام کنند.

همانطور که يقيناً خود توجه داريد و بنياد ما نيز بارها به شما اطلاع داده است، دولت اسلامی ايران، علاوه بر بی توجهی نسبت به ويرانی های روزافزون ميراث تاريخی و طبيعی ايرانزمين، با بی اعتنایی به ميراث های معنوی و فرهنگی پيش از اسلام، در امر ثبت ميراث فرهنگی (فيزيکی و معنوی) نيز دست به اعمال تبعيض های مذهبی و عقيدتی گسترده ای زده و نه تنها در ارائه ميراث فرهنگی ـ ملی غير مذهبی ما و کوشيدن در راستای افزوده شدن آنها به فهرست ميراث جهانی غفلت می کند بلکه گاه راه را بر مطرح کردن اينگونه پيشنهادها نيز می بندد.

يکی از اين ميراث های فرهنگی که به شدت مورد بی مهری دولت قرار گرفته جشن سنتی و کهن ايرانی «چهارشنبه سوری» است؛ جشنی که همراه با آيين های خاص خود و به خاطر ارزش های شادی آفرينش در آغاز بهار و در آستانه ی بزرگترين جشن ايرانيان، نوروز، قرن هاست که مورد علاقه مردم اين سرزمين بوده است. و سی سال است که دولت ايران نه تنها چهارشنبه سوری را به رسميت نشناخته بلکه در از بين بردن آن و آزار مردمان به خاطر برگزاری آن کوشا بوده است.

بنياد ميراث پاسارگاد، به عنوان اولين نهاد غير دولتی بين المللی که از سوی جمعی از فرهنگ دوستان در سراسر جهان و برای حفظ ميراث فرهنگی و طبيعی ايرانزمين بوجود آمده، به جبران غفلت های غير اصولی و غير قانونی دولت ايران در ارتباط با ميراث فرهنگی ايرانزمين، امسال نيز چون سال گذشته، درخواست ثبت معنوی يکی ديگر از آيين های ملی ايران را به يونسکو می فرستد.

ما آگاهيم که مقررات يونسکو ايجاب می کند که به جای شنيدن صدای مردمان يک سرزمين به صدای دولت ها توجه شود اما مسلماً خود تصديق خواهيد کرد که اين روند برای کشورهايي چون ايران که دولت بازتاب دهنده ی صدای مردمان نيست کاملا غيرعادلانه است. در نتيجه، همان گونه که تا کنون تلاش کرده ايم، مايليم که اين بار نيز صدای مردمان سرزمين مان را در ارتباط با ميراث فرهنگی خود به گوش شما برسانيم و همچنان اميدوار باشيم که وجدان های بيدار شما و مردمان فرهنگ دوست جهان اجازه ندهند که ميراث فرهنگی ما گرفتار تبعيض های عقيدتی و مذهبی شود.

با مهر و احترام

دکتر تورج پارسی، مسئول بخش تاريخ بنياد ميراث پاسارگاد

شکوه ميرزادگی، مسئول امور اجرايي بنياد ميراث پاسارگاد

www.savepasargad.com

Letter to UNESCO, applying for the inclusion of the Iranian festivity of

“Char-shanbe-suri”

in the Registrar of the World Heritage Organization

His Excellency, Mr. Koïchiro Matsuura

Director-General

United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO)

Paris, France

February 27th, 2009

Dear sir,

RE: Proposal for the inclusion of the Iranian festivity of “Char-shanbe-suri” into the World Cultural Heritage Registrar

UNESCO established a registrar to account for important tangible and intangible cultural heritage with the concern for their destruction and annihilation and with the recognition that in many cases the real destructors of such valuable heritage are the authorities of member states who are the very same people responsible for their preservation.

The people and non-governmental organizations all over the world, have no other resort but to apply for the inclusion of their culture’s heritage on behalf of their people, in the hope that such action would remove the existing threats and save such valuable reminiscences of their past.

As you certainly have noticed, and have been previously informed through our several referrals to your office, we have shown that the government of Islamic Republic of Iran (IRI) not only has been indifferent to the systematic and on-going destruction of cultural and natural heritage of that country but, in dealing with the registration of the intangible cultural heritage, it has been discriminating against Iranian pre-Islam’s heritage due to and upon its ideological and religious beliefs and positions. It neglects such heritage on one hand and bars the process of any attempt to apply to your organization of registering them, on the other.

One of the most neglected Iranian cultural festivities by IRI is the very ancient festivity of “Char-Shanbe-Suri”, that is held on the night before the last Wednesday of each year, welcoming the advent of spring and arrival of the Iranian New Year. This centuries-old popular ceremony has been one of the targeted traditions for neglect and annihilation since thirty years ago.

Pasargad Heritage Foundation, as the first non-governmental and international body that has been created by many friends of cultural and natural heritage of Iran who reside everywhere in the world, in an attempt to compensate for IRI’s negligence in this regard, would like yet again propose the inclusion of this festivity in UNESCO’s registrar.

We are aware that UNESCO is obliged, upon the provisions of its charter, to listen to its member states instead of the people who live in member countries. Nevertheless, we are sure that you will agree with us that in the case of countries such as Iran, where the government is not reflecting the demands of its people, such provisions are fundamentally unjust. Therefore, as we have done previously, would like to act as a messenger from the Iranian people and address your conscious, and that of all other people in the world, asking you to stop the carnage of the Iranian heritage which is exposed to IRI’s religious and ideological discriminatory policies.

With warm regards,

Dr. Touraj Parsi, Head of History and Iranology Department of PHF

Ms. Shokooh Mirzadegi, Executive Director of PHF

CC: UN headquarter and other International bodies.

savepasargad — Sat, 04 Apr 2009 04:18:55 GMT

از سوی بنياد ميراث پاسارگاد

سال 1388 خورشيدی سال ميراث فرهنگی و طبيعی اصفهان

نام می گيرد

بنياد ميراث پاسارگاد، بنا بر سنت هر ساله خود، در آستانه ی فرا رسيدن بهار وسال نوی 1388 خورشيدی، (2548 پاسارگادی) امسال را «سال ميراث فرهنگی و طبيعی اصفهان» می نامد تا نظر ايرانيان و همه ی فرهنگ دوستان جهان را نسبت به ستمی که بر اين شهر تاريخی، اين نصف جهان زيبا، می رود بيش از پيش جلب کند.

متاسفانه، در سال های اخير، و به ويژه در سال گذشته، علاوه بر بی توجهی های عمدی و غيرعمدی دولت و مسئولين سازمان های ميراث فرهنگی و محيط زيست ايران نسبت به کل ميراث بشری اين سرزمين، سايه ی سياه اين ويرانگری ها برشهر اصفهان، شهر زيبای پل های منحصر بفرد و گنبدهای فيروزه ای ايرانی، افتاده است. همه ی گزارش ها نشان دهنده ی آن است که ميراث تاريخی و فرهنگی اصفهان ـ که بخشی از آن جزو ميراث جهانی و بشری محسوب می شود ـ به شدت در آستانه ی ويرانی قرار گرفته؛ و اين فاجعه ای است جبران ناپذير که سکوت و بی توجهی نسبت به آن شايسته ی انسان متمدن امروز نيست.

بايد بياد داشته باشيم که انسان پيشرفته ی امروز به تجربه دريافته است که تنها اهميت دادن به مجموعه ای از ارزش های گرانمايه ی بشری می تواند تفاوت معنوی و شگرف او را نسبت به انسان دوران وحش و خارج شونده از ظلمات قرون وسطی آشکار سازد.

اين ارزش ها از آزادی و صلح و حقوق بشر گرفته تا مبارزه با تبعيض های نژادی، مذهبی، جنسيتی، فقر، بی عدالتی، و بالاخره کوشش در راستای حفظ و اهميت ميراث های فرهنگی و طبيعی است که دست آورد سرفرازانه ی او را در طول تاريخ تکاملش نشان می دهند. انسان امروز، با اين که به داشتن بالاترين تکنولوژی های طول تاريخ مغرور است، به خوبی دريافته که بهره وری از اين تکنولوژی ها تنها در سايه ی درک ارزش های فرهنگی بشری و امکان دادن به تبادل اين ارزش ها در بين ملت های جهان امکان پذير است و بس.

و چنين است که ميراث های فرهنگی، تاريخی و طبيعی همه ی جوامع اکنون در زمره ی سرچشمه های ارزش های فرهنگی و دست آوردهای معنوی مردمان جهان قرار گرفته و حفظ و نگاهداری از آن ها از وظايف و حقوق مسلم و جدی هر انسان متمدنی است.

بر اساس اين واقعيت های آشکار، و نيز به احترام شروع سال نوی ايرانی، که نماد انسانی، زيبا و روشن ارزش های زنده و شفاف فرهنگ سرزمين ايران است، و با توجه به نياز شديدی که برای تشويق همگان به کوشش در راستای حفظ و نگاهداری ميراث در خطر شهر زيبای اصفهان وجود دارد، بنياد ميراث پاسارگاد از همگان می خواهد تا در سراسر سال 1388، با هر امکان و وسيله ای که در اختيار دارند، در آگاه سازی مردمان و بسيج همگانی برای نگاهبانی و نجات اين ميراث با ارزش و جهانی پيشقدم شوند.

همچنين، اين «بنياد» و کميته ی وابسته به آن ـ «کميته ی نجات پاسارگاد» ـ اعلام می دارند که آمادگی دارند تا همه ی دادخواست ها و درخواست های سازمان ها، افراد و گروه هايي را که به اين مهم ياری برسانند در مراجع و رسانه های بين المللی منعکس سازند.

با آرزوی اين که سال نوی ايرانی، به عنوان سالی که در آن ملتی برای حفظ ميراث های فرهنگی و طبيعی خويش به پا خواسته است، در تاريخ سرزمين مان بدرخشد و اين نسل را در برابر نسل هایی که خواهند آمد و سند هويت شان را در همين ميراث ها جستجو خواهند کرد سرفراز سازد.

با مهر و احترام

شکوه ميرزادگی

مسئول امور اجرايي بنياد ميراث پاسارگاد

20 فوريه 2009 (اسفند 1387ـ 2547 پاسارگاد)

The New Iranian Year is declared by

The Pasargad Heritage Foundation,

As “The Year of Isfahan’s Cultural and Natural Heritage”

On the advent of a new spring and the Iranian Nowruz (New Year), Pasargad Heritage Foundation is declaring the Iranian year of 1388 (2548) as “The Year of Isfahan’s Cultural and Natural Heritage” in an effort to seek the attention of Iranians and all the friends of World Cultures to the plight of a historical city that is known as “Half-of-the world.”

Unfortunately, during the recent years, and especially during the present Iranian year that is coming to its end, in addition to all the intentional and unintentional neglect of the irresponsible Islamic authorities towards the totality of Iranian cultural and natural heritage, the dark shadow of destruction has fallen upon the beautiful city of unique bridges and turquoise domes. All reports are telling us that the heritage of this city, part of which is actually considered as World Heritage, is on the verge of destruction. This is a major irreparable catastrophe that cannot be ignored by the civilized mankind.

We have to bear in mind that the progressive man of today has recognized that one would not be considered a human who has emerged from the wild and has surpassed the darkness of the middle ages if he/she does not see such valuable human gains as the differentiating criteria of him/her from our early ancestors.

From freedom, peace, and human rights to man’s struggle against race, religious and sexual discrimination, poverty, and injustice, to his/her endeavors for the preservation of cultural and natural heritage, all are considered as man’s proud gains during a long history of evolution. Although the contemporary man is proud of his/her technological advancements, he/she has realized that such gains would not reflect his great elevation if they are not seen on the background of human cultural values and their inter-exchange.

It is upon such understanding that the cultural, historical and natural heritage of all human societies are considered as the sources of such values that are worthy of preservation by every civilized human-being.

Based upon such evidence, and to welcome the arrival of the Iranian New Year - this beautiful and brilliant symbol of Iranian cultural values - Pasargad Heritage Foundation would like to take the opportunity to ask for the attention of everyone to the dire necessity of getting involved in the preservation of the beautiful Isfahan’s heritage and by naming the solar year of 1388 as “The Year of Isfahan’s Cultural and Natural Heritage,” it hopes that this focused attention would persist all through this year. PHF invites everyone to use all their available means to spread the word and mobilize others to get involved in the struggle to save Isfahan.

At the same time, both PHF and its Committee to Save Pasargad are ready to channel all demands and petitions to the proper International organizations.

We wish that the New Iranian Year would prove to be a year that witnesses the national mobilization of an ancient nation to preserve its cultural and natural heritage and identity, making the present generation a proud one on the annals of history and in the eyes of the generations to come.

With utmost esteem and love

Shokooh Mirzadegi

The Executive Director of PHF

February 20^th, 2009

savepasargad — Sat, 03 Jan 2009 18:30:19 GMT

نامه ای سرگشاده درباره ی مرمت پاسارگاد

خطاب به يونسکو، سازمان ملل، و مردمان ايران و جهان

پاسارگاد، به عنوان يکی از مهمترين آثار باستانی ثبت شده در ميراث جهانی از يک سو، و به عنوان آرامگاه بنيان گزار ايران و اولين شخصيت سياسی جهان که سخن از برابری حقوق انسان ها گفته است، همواره مورد توجه جهانيان بوده است و، در نتيجه، تعميرات آن نيز اکنون نظر بسياری از متخصصين در داخل و خارج از ايران را بخود جلب کرده است.

مسئولين ميراث فرهنگی و مرمت در ايران، که مدتی است نزديک شدن به اين بنا را ممنوع کرده و مشغول «مرمت» آن بوده اند، معتقدند که اين کار بر اساس موازين علمی و به درستی انجام شده است؛ حال آنکه عده ای از کارشناسان و باستانشناسان در ايران معتقدند که اين مرمت به صورتی غير تخصصی انجام گرفته است و در واقع آرامگاه کورش به جای مرمت دچار تخريب شده است.

متاسفانه، اين کارشناسان و باستانشنان، و نيز خبرنگارانی که گزارش اين کارشناسان را بازتاب داده اند، به دلايل فشار دستگاه های امنيتی حکومت ايران نمی توانند به شکلی علنی با مردم تماس بگيرند و يا صدايشان را با نام و مشخصات خود به موسسات بين المللی از جمله يونسکو برسانند.

کميته بين المللی نجات پاسارگاد، وابسته به بنياد ميراث پاسارگاد، که در چهار سال گذشته به طور مرتب در جريان مسايل مربوط به ميراث فرهنگی ايران بوده و گزارشات مربوط به اين گونه تخريب ها را در سطح بين المللی منعکس ساخته است، به وسيله ی اعضا و دوستداران خود در ايران به طور مرتب از آنچه که بر سر پاسارگاد می آيد با خبر شده، و بر اساس اين اخبار، عکس ها، فيلم ها، و مستندات ديگر، به اين نتيجه رسيده که سازمان ميراث فرهنگی و مسئولين ديگر دولتی بدلايلی ناروشن مايل نيستند مردمان را در جريان روند مرمت اين آرامگاه قرار دهند. در عين حال، گزارش هايی که در سايت ها و روزنامه های دولتی منتشر می شود کاملا با اسناد ما در تضاد اند. در اسناد و عکس های ما خبر از اين است که آرامگاه کورش، نه در هفت سال ـ آنگونه که مسئولان پروژه و مديران سازمان ميراث فرهنگی ادعا می کنند ـ که فقط در چندين ماه در طول سه چهار سال گذشته، و آن هم به صورتی پراکنده و، همانطور که کارشناسان و برخی از خبرنگاران می گويند، کاملاً به صورتی غير تخصصی انجام شده است.

با اين حال، از آنجا که معتقد هستيم قصد و غرض از همه ی اين بحث ها سلامت ميراث فرهنگی و تاريخی ما است و نه موافقت يا مخالفت و نظريات چند طرف مدعی، به اين وسيله پيشنهاد می کنيم که يونسکو تنها به گزارشات سازمان ميراث فرهنگی تکيه نکرده و افراد متخصص خود را برای ديدار از آرامگاه کورش بزرگ به ايران بفرستد. در عين حال ما نيز اجازه می خواهيم که نمايندگان اين بنياد (کارشناسانی در ايران و خارج از ايران) در اين ديدار حضور داشته باشند.

با مهر و احترام

شکوه ميرزادگی

مسئوول امور اجرايي بنياد ميراث پاسارگاد

www.savepasargad.com

Pasargad heritage foundation:

An open letter about the repairs executed in Pasargad

Addressed to UNESCO, UN and the people of the world and Iran

As one of the world’s most important archeological sites registered by UNESCO, and as the mausoleum of the founder of Iran and the first political ruler of the world who has spoken about the rights of humans, Pasargad has always been the focus of the world’s attention and, thus, the recent repairs executed to this ancient monument have attracted the attention of many experts inside and outside Iran.

It is for some time that the authorities of Cultural Heritage Organization and the executors of the repairs have prevented the public to approach this monument while they have been executing their repairs. At the same time, they claim that the scientific procedures for repairs have been rightly observed. Nevertheless, some archeologists and experts in Iran believe that the repairs are completely unprofessional and are destructing the monument rather than repairing it. Unfortunately, due to the pressures of the security organizations, these archeologists and experts, as well as the reporters who have published reports on the process, cannot openly and publicly talk to the international organizations such as UNESCO with their real identities.

The International Committee to Save Pasargad, a branch of Pasargad Heritage Foundation, that has been involved in monitoring of what is happening in Iran with regards to the cultural heritage of the country and has publicized the intentional destruction of archeological sites on the international media, has been following the Pasargad saga through its members and friends in Iran. By gathering many pictures, videos and reports on this matter, we have come to the conclusion that due to undisclosed reasons the relevant authorities do not want the public to become aware of what has happened to the mausoleum during this recent repair. At the same time, the reports published in government sponsored media are in totally disagreement with our records. For example, they claim that the mausoleum has been under repairs during the last seven years, whereas our records show that they have only worked for short periods of time in the last four years in a scattered manner, using unprofessional methods and means, according to experts and reporters.

We believe that the aim and intent of everyone involved should be to preserve this ancient cultural site and the differences in opinions should not derail our focus of attention. Therefore, we hereby suggest that UNESCO does not rely solely on the reports prepared by the authorities in Cultural Heritage Organization of Iran and, instead, send its experts to Iran to examine the site. At the same time, we apply for the permission to send our experts representatives both from inside and outside of Iran, to accompany UNESCO’s observers.

With Regards

Shokooh Mirzadegi

Executive Manager of PHF

www.savepasargad.com

savepasargad — Tue, 02 Dec 2008 06:12:44 GMT

تا سبز هست، زندگی هست

با کوشندگان حفظ محيط زيست همراه شويم

مردمان با فرهنگ و پيشرفته ی جامعه ی بشری، از پی جنگ دوم جهانی، و با دريافتن اين واقعيت که تخريب ميراث های طبيعی و آلوده کردن محيط زيست لطمه های جبران ناپذيری به سلامت انسان می زند، همواره کوشيده اند تا برای حفظ محيط زيست و مسايلی که به محيط زيست مربوط می شوند اقداماتی ضروری را در سطح بين المللی انجام دهند. اين اقدامات، که در دهه ی شصت ميلادی وارد مرحله ی جدی تری شد، موجب تهيه و تصويب بيش از هفتاد کنوانسيون و پروتکل جهانی شده اند. اين اسناد، علاوه بر اين که دولت ها را موظف به حفظ محيط زيست و ميراث های طبيعی بشری می دانند و از آن ها می خواهند تا در قوانين ملی و داخلی خود نيز مساله حفظ محيط زيست را به صورتی جدی بگنجانند، رسما و از نظر قوانين بين المللی حق برخورداری از محييط زيست سالم را بعنوان حقی از حقوق بشر شناخته اند. و نتايج عملی اين اسناد تا کنون نزديک به 300 معاهده، موافقت نامه، و قراردادهای منطقه ای و بين الملی بوده است.

امروزه، در اکثر کشورهای پيشرفته، علاوه بر ده ها سازمان غير دولتی مردم نهاد خود دولت ها هم به اين نوع معاهدات بين المللی اهميت می دهند و، از طريق وضع قوانين مختلف، جلوی تخريب های زيست محيطی را می گيرند؛ تخريب هایی که به وسيله ويرانگران و سوداگران زمين، چوب، آب، پوست، سنگ و همه ی دارايي های طبيعی صورت می گيرد. سازمان های اختصاصی آموزش حفظ محيط زيست نيز در اين کشورها با کمک دولت ها روز به روز قوی تر عمل می کنند.

اما در برخی از کشورها نيز نه تنها دولت ها، به دليل ناتوانی در اداره ی امور، دست اين سوداگران را باز گذاشته اند، بلکه گاه خود نيز، به دلايل سياسی يا عقيدتی و يا ناآگاهی، دست به تخريب محيط زيست و به حراج گذاشتن ميراث های طبيعی می زنند.

متأسفانه، سرزمين ما نيز اکنون گرفتار دولتی است که مسئولان آن هيچ واکنشی نسبت به نابودی سريع جنگل ها، تالاب ها، خاک، و آب و هوای سرزمين مان نشان نمی دهد. کشور ما ظاهراً دارای نهادی دولتی است به نام «سازمان محيط زيست» که، در عمل، نه تنها هيچ اقدامی (چه از نظر آموزش دادن مردمان و چه از نظر برخورد با تخريب کنندگان) انجام نمی دهد. بلکه دست بخش های ديگر دولت را باز می گذارد تا در بسياری موارد، به نوعی کاملاً مشخص، همراه ويرانگران محيط زيست و ميراث طبيعی سرزمين ما عمل کنند.

دولت، يا ساختن ده ها سد بی رويه، ساختن جاده های غير کارشناسانه، زدن پل و گذرگاه ها و غيره بر روی تالاب ها و رودخانه ها، تخريب جنگل ها، آلوده کردن خاک و هوای شهرها به خاطر مواد شيميايي کارخانه ها و .. ده ها مورد مستند ديگر بيش از ويرانگران منفرد در نابودی محيط زيست سرزمين مان دست دارد و، در عين حال، نسبت به کشورهای اطراف خليج فارس و دريای کاسپين، که همگی در حال آلوده کردن اين گنجينه های طبيعی بشری هستند، صرفاً به خاطر گرفتن امتيازات آنی و کوتاه مدت سياسی سکوت و بی واکنشی نشان می دهد.

در چنين شرايطی، خوشبختانه، تعدادی از مردمان با فرهنگ، و به خصوص جوانان آگاه ايران، همچنان که چند سال است در مورد ميراث فرهنگی در خطر ايران دست به اقدامات اعتراضی و آگاهی دهنده زده اند، اکنون نيز می کوشند با مطلع کردن مردمان از بيدادی که بر محيط زيست می رود، آن ها را به حفظ و نگاهداری از محيط زيست و ميراث طبيعی سرزمين مان علاقمند و فعال کنند.

و چنين است که، امسال نيز چون دو سال گذشته، در آغاز ماه دسامبر و هفته ی حفظ محيط زيست، گردانندگان وبلاگ ها دست به صدور فراخوانی در راستای جلب توجه همگان به مشکلات محيط زيست زده اند.

کميته بين المللی نجات پاسارگاد، که در آغاز سال گذشته، سال 1378 را سال ميراث های فرهنگی و طبيعی اعلام کرده است، ضمن تحسين چنين اقدامات متمدنانه ای، خود را با اين فراخوان همراه و همگام می داند.

با مهر شکوه ميرزادگی

1 دسامبر 2008

کميته بين المللی نجات پاسارگاد

www.savepasargad.com

savepasargad — Sun, 26 Oct 2008 22:48:02 GMT

بزرگداشت کورش بزرگ

به پاس معجزه ی انسان مدارانه اش

بيانيه کميته ی بين المللی نجات پاسارگاد به مناسبت 29 اکتبر، روز کورش بزرگ

22 اکتبر ـ 2 نوامبر (6 تا 12 آبان)

اکتبر 2008

کميته ی بين المللی نجات پاسارگاد امسال نيز، همچون سال های گذشته، همگان را برای بزرگداشت کورش بزرگ، مبتکر حقوق بشر، در روز 29 اکتبر، فرا می خواند.

اين روز از آنجا برای ما اهميت دارد که که کورش بزرگ، در آن، اولين سخنان خود را درباره ی آزادی مذاهب، آزادی محل زندگی، الغای برده داری، و برقراری صلح و آشتی بيان داشته است، سخنانی که در نوروز همان سال بر استوانه ای گلين نشست، و از گذرگاه هزازه ها و قرون گذشت تا اکنون، به عنوان اثری نادر و قابل تحسين زينت بخش موزه ی بريتانيا شود و چنان فرازی از تاريخ تمدن بشری را نمايان سازد که سازمان ملل متحد نيز يک نسخه از آن را، همچنان به عنوان «اولين منشور حقوق بشر جهانی»، در ميان دو در ورودی تالارهایی به تماشا بگذارد که در آنها سياست مداران جهان به شور و گفتگو درباره ی اوضاع صلح و جنگ جهانی می پردازند. و اين محل از آن رو انتخاب شده تا نمايندگانی که وارد تالارها می شوند همواره به ياد آورند که در بيش از دو هزار و پانصد سال قبل، در دورانی که جهان در هراس جنگ و خشونت و بردگی و بيگاری و تبعيض های مذهبی می سوخت، رهبر سياسی يکی از سرزمين های آزاد و مقتدر جهان سخن از آزادی و آشتی بين ملت ها و نژادها و مذاهب گفته و، در واقع، بازگوينده ی فرهنگ درخشان و خردگرايي بوده است که مردمان سرزمين اش به آن باور داشته و او را در گهواره ای چنين شکوهمند و انسانی پروريده اند.

و جای بسيار دريغ است که اکنون، در آغاز قرن بيست و يکم، بر سرزمين مان سياست مدارانی بی خبر حکم می رانند که نه تنها هنگامی که پای در سازمان ملل می گذارند سری به اين نشانه ی با ارزش ايرانی ـ بشری نمی زنند، بلکه به راحتی فرمان به آب بستن شهر و زادگاه گوينده آن را صادر می کنند و به عمد و آگاهانه در تخريب آرامگاه او می کوشند.

اما در جاودانگی انسانی و بزرگی خردمندانه ی کورش همين بس که ـ با همه ی بی توجهی ها و ستيزه جويي هايي که حکومت ايران و وابستگانش در راستای پنهان داشتن و محو ارزش های او به عنوان يک رهبر سياسی و، مهم تر از آن، به عنوان يک رهبر فرهنگی به کار می برند، و با همه ی بی اعتنايي هايي که در مورد شناساندن منشور او به جوانان ايران می شود ـ اکنون، پس از دو هزار و پانصد و چهل و هفت سال، گفته های او، چه به عنوان گفته هاي بشردوستانه يک انسان والا، و چه به عنوان رهنمودهای رهبری هدايت گر به سوی تمدنی انسان مدار، همچنان در جهان امروز مطرح و شنودنی است. و آرامگاه او، که آگاهانه در دست تخريب روز افزون حکومت است، بی فرش و چلچراغ و تبليغات و هزينه کردن های سرسام آور، به هر مناسبتی محل ديدار هزاران هزار انسانی است که او را به پاس معجزه ی انسان مدارانه اش ـ که همانا انشای نخستين منشور حقوق بشر باشد ـ ستايش می کنند و گرامی می دارند.

ما می دانيم که در دوران نبود دولتی دلسوز، و باورمند به ارزش های فرهنگی و انسانی، وظيفه ی هر ايرانی با فرهنگی است که به عنوان نگاهبان اين ارزش ها و تحويل دهنده ی آن به آيندگان خود، در زنده نگاهداشتن و بزرگ داشتن آن ها بکوشد.

کميته نجات پاسارگاد به خود می بالد که امسال نيز، همچون سال های گذشته، به کمک اعضا، هواداران و فرهنگدوستان و باورمندان به حقوق بشر، در برگزاری اين روز بزرگ در سراسر جهان، شرکتی فعال خواهد داشت.

شما نيز در بزرگداشت اين روز همراه و ياری دهنده ما باشيد.

با مهر و احترام

شکوه ميرزادگی

کميته بين المللی نجات پاسارگاد

www.savepasargad.com

info@savepasargad.com

admin@savepasargad.com

savepasargad — Sun, 10 Aug 2008 04:37:13 GMT

تقاضای ياری از مردمان جهان برای نجات پاسارگاد

رفتارهای غير مسئولانه، غير منطقی و ناعادلانه جمهوری اسلامی ايران نه تنها بدترين مشکلات و مصيبت ها را برای مردمان ايران بوجود آورده بلکه دولت ها و متاسفانه برخی از مردمان جهان را نيز به اين فکر انداخته که ما مردمانی خشن و ماجراجو هستيم. و به نظر می آيد همين برداشت سبب شده که به طور مستقيم و غير مستقيم منافع حقوقی و فرهنگي ما، به عنوان بخشی از مردمان کره خاک، که بر اساس قوانين بين المللی بايد مورد توجه موسسات بين المللی باشد مورد بی توجهی قرار گرفته است.

يکی از رفتارهای غيرمسئولانه دولت ايران بی توجهی و يا تخريب های عمدی بخشی از محوطه های باستانی و يا بناهايي است که متعلق به قبل از اسلام يا متعلق به مذاهب ديگر است.

در چهار سال گذشته ما، بخشی از مردمان فرهنگدوست در سراسر جهان، و بر اساس بيانيه حقوق بشر، و کنوانسيون 1972 حفظ آثار ملی و جهانی، در «کميته ی بين المللی نجات پاسارگاد» گرد آمده ايم و با انجمن ها و گروه های همراه يا وابسته به آن در خارج و داخل ايران برای نجات اين ميراث های ملی و بشری تلاش کرده ايم. ما بارها و بارها نامه هايي به سازمان های حقوق بشر، و سازمان يونسکو، نوشته ايم و با عکس ها و مدارکی مستند و کارشناسانه آن ها را در جريان ويرانی های هر روز فزاينده قرار داده ايم.

مهمترين اين ويرانی مربوط است به آرامگاه کورش بزرگ است ـ رهبری سياسی که در راستای برابری حقوقی مردمان و صلح ميان آن ها تلاش می کرد. کسی که به تصديق و نظر اکثر باستانشناسان و تاريخ دانان جهان به عنوان اولين گوينده حقوق بشر در 2500 سال پيش شناخته شده است.

آنچه آرامگاه کورش را تهديد می کند از جانب سدی به نام سيوند است که در نزديکی اين محل ساخته شده و از طريق بالا بردن رطوبت هوا و سطح آب های زيرزمينی اين اثر را به سوی ويرانی می راند.

اما متاسفانه نه تنها دولت و سازمان ميراث فرهنگي ايران تا اين لحظه هيچ واکنشی جز لجبازی انجام نداده بلکه يونسکو نيز در اين مورد سکوت کرده است. در عين حال و همزمان با بخشی از حکومت ايران که سعی دارد کورش را، به عنوان نشانه ای از فرهنگ قبل از اسلام ايران رد کند، دو نشريه اروپايي نيز دست به انتشار مقالاتی عليه کورش بزرگ زده اند که پاسخ آن ها به طور مستند و تاريخی و بوسيله افرادی متخصص داده شده است.

در واقع آن چه که ما اکنون برای نجات آن تلاش می کنيم چيزی نيست جز يک فرهنگ خردمدار که از سلطه جويي و جنگ و خشونت و تبعيض به دور است و خواستی انسانی است برای زيستنی متمدنانه، و توام با آشتی و مهر با مردمان سراسر جهان، و بر کنار از هر نوع تبعيض مذهبی يا عقيدتی.

اما اکنون، آن گونه که کارشناسان و مهندسين خبر می دهند و آن چنان که از خبرها و عکس های موجود برمی آيد آرامگاه يکی از مهم ترين پايه گذاران اين فرهنگ متمدن، يعنی کورش بزرگ، در خطری جدی و عمدی ناشی از فرو رفتن در آب است.

خانم ها، آقايان، ما برای نجات اين منطقه که جزو ميراث جهانی، و در واقع جزو ميراث همه ی مردمان جهان است، از شما ياری می طلبيم و می خواهيم که از يونسکو و ديگر سازمان های مربوط به آثار باستانی در کشور محل اقامت خود بخواهید که برای حفظ اين اثر مهم بشری همراه ما باشند و نگذارند که به دليل غرض های سياسی تبعيض آلود ماجرای تخريب مجسمه بودا به دست طالبان يک بار ديگر و اين بار در کشور ما اتفاق بيفتد.

با مهر و احترام

شکوه ميرزادگي

از سوی کميته بين المللی نجات پاسارگاد

هفتم اگوست 2008

www.savepasargad.com

savepasargad — Tue, 24 Jun 2008 03:32:07 GMT

برگرفته از سايت کميته نجات پاسارگاد

http://www.savepasargad.com/

همراهان بنياد ميراث پاسارگاد شب بزرگداشت «بهترين ها» ي سال را در تهران برگزار کردند

دکتر محمدعلی دادخواه، بهترين وکيل سال،

به نمايندگی از بنياد ميراث پاسارگاد ديپلم افتخار بنياد را به «بهترين ها» ی مقيم ايران اهدا کردند

مدال برجسته منشور کوروش که از سوی مردم فرهنگدوست سانديه گو و به وسيله ی سرپرست هنرسرای پارس در اختيار بنياد قرار گرفته بود به آن هايي که به طور پي گير با بنياد همکاری داشتند داده شد

سه شنبه بيست و هشتم خرداد ماه جاری مراسمی به عنوان «شب بزرگداشت بهترين ها» و به طور خصوصی در محل کانون وکلای حقوق بشر تهران برگزار شد

در اين مراسم که به ابتکار و مسئوليت چند تن از اعضای هيئت امنا در تهران برگزار شده بود عده ای از شخصيت ها و فعالين فرهنگي و زيست محيطی غير دولتی، و نويسندگان و روزنامه نويس های نشريات مختلف دعوت داشتند.

اداره برنامه بر عهده خانم کوهبر، وکيل فرهنگدوست دادگستری بود

و مديريت کليه کارهای اجرايي را آقای امير پريزاد، ژورناليست پرتلاش فرهنگي و از حاميان بنياد ميراث بر عهده داشت.

در اين مراسم آقای دکتر دادخواه به نمايندگی و وکالت از سوی بنياد ميراث پاسارگاد ديپلم های افتخار را به بهترين های سال 1386 اهدا کردند

در اين برنامه علاوه بر اعطای جوايز به «بهترين ها» ی بنياد ميراث (که در آنجا حضور داشتند و يا نمايندگانی را از جانب خود از شهرهای ديگر فرستاده بودند)، سخنرانی های جالبی به وسيله ی استاد توران شهرياري، آقای دکتر دادخواه، دکتر فريدون جنيدی، مهندس کورش زعيم، و استاد بادکوبه ای در ارتباط با ميراث فرهنگي سرزمين مان برگزار شد که به مرور در سايت کميته نجات پاسارگاد منتشر می شود.

(عکس ها از جهان)

پيام بنياد ميراث پاسارگاد در مراسم اهدای ديپلم بهترين ها

با اين که خدمت به وطن، و مهم تر خدمت به بشريت، وظيفه ی هر انسان متمدن و سالمی است، اما قدردانی و سپاسگزاری از کسانی که در شرايطی مشکل و بدون هيچ منتی بر انجام اين گونه خدمات تلاش می کنند نيز از وظايف هر شخص و هر نهادی است که برای سامان بخشيدن به اين گونه خدمات کار کرده و به ارزش آنها باور دارد.

کميته نجات پاسارگاد، به روال دو سال گذشته، امسال نيز، کوشا ترين ايرانيان دوستدار و نگران ميراث های فرهنگي و طبيعی ايرانزمين را برگزيده و به عنوان تقدير از خدمات ارزشمند آن ها ديپلم «بهترين های سال» گذشته را تقديم حضور آن ها می کند. اين سپاس اگرچه ارزش مادی ندارد اما در واقع ثبت تاريخی نام کسانی است که در شرايطی مشکل و حساس برای حفظ ميراث ها و گنجينه های بشری سرزمين مان کوشيده اند. و يقين است که در نزد کسانی که به ارزش های معنوی و فرهنگي بشری باور دارند اين ثبت در تاريخ اهميت زيادی خواهد داشت.

کميته بين المللی نجات پاسارگاد به زودی وارد چهارمين سال زندگی و فعاليت خود می شود. اکنون اين کميته يکی از چندين کميته يا بخش هايی است که زير نظر بنياد ميراث پاسارگاد اداره می شود. اين بنياد، همانگونه که همگان می دانند، نهادی غير سياسی، غير مذهبی و کاملا غير انتفاعی است و اعضای هيات امناء و مسئولين بخش های گوناگون آن همه بدون کمترين دستمزدی، و يا توقع دستمزدی، و تنها به عشق حفظ ميراث های ارزشمند فرهنگی و طیيعی بشری که برای ما به ارث و يادگار مانده اند، کار می کنند.

اکنون بنياد ميراث پاسارگاد به عنوان يک نهاد بين المللی معتبر و رسمی به سرعت در حال گسترش است و سايت اينترنتی آن نيز، به عنوان سايتی راستگو و غير جنجالی، مرجعی برای کسانی شناخته می شود که به کارها و امور مربوط به ميراث های فرهنگي و طبيعی توجه دارند.

از اين پس نيز، همه ساله، عنوان «بهترين ها» برای قدردانی به کسانی تقديم خواهد شد که ، بر اساس اهداف و خواسته هاي گسترده ي اين بنياد که شامل حفظ و نجات ميراث های فرهنگی و طبيعی، ملی و بشری ايرانزمين (اعم از فيزيکی يا معنوی) از سويي، و رويارويي صريح با تخريب های عمدی و غير عمدی موجود در ايران، از سوي ديگر، می شود.

اما در همين زمينه توجه به يک مطلب اهميت دارد و آن اين که انتخاب بهترين ها طبعاً و هرگز به معناي ناديده گرفتن کوشش هاي ارزشمند ديگران نيست. ما اين انتخاب را فقط از ميان کسانی که، به طور مستقل، در زمينه هاي مربوط به حفظ و نجات گنجينه هاي بشري، در طول يک سال گذشته و به گونه اي پيوسته کوشا بوده اند انجام داده ايم و خواهيم داد.

در اينجا از آقای دکتر محمدعلی دادخواه که ، قبول زحمت کرده اند و به عنوان وکيل بنياد ميراث پاسارگاد ديپلم های بهترين ها را تقديم آن ها می کنند سپاسگزاری می کنيم. لازم است گفته شود که خود ايشان دو سال است که صاحب عنوان بهترين وکيل سال ميراث های فرهنگي و طبيعی ايرانزمين بوده اند و همراهی شان در حمايت از گنجينه های ايرانزمين موهبتی برای همه ی ما بوده است.

و يکبار ديگر تلاش های ارزشمند همه ی کوشندگان مسير مشکل و گاه رنج آلود حفظ ميراث های ملی و بشری سرزمين مان را پاس داشته و آرزو داريم که هر يک از دريافت کنندگان اين يادگار خود چراغ درخشان و روشن کننده ی راهی باشند که به حفظ ارزش های پايدار و بنيادی ميراث های زادگاهمان می انجامد.

با مهر و احترام

بنياد ميراث پاسارگاد

پيوند به ليست کامل بهترين ها، و دلايل برگزيده شدن آن ها

گزارشی از ايران از مراسم بهترين ها

http://www.amirparizad.com/index.php?option=com_content&task=view&id=2922&Itemid=2

شکايت از آقای رحيم مشايي و انتقاد به بی عملی سازمان يونسکو

در ارتباط با آرامگاه کورش بزرگ از سوی بنياد ميراث پاسارگاد

آقای کوئيچيرو ماتسورا

دبيرکل يونسکو

پانزدهم جون 2008

آقای ماتسورای عزيز

همانگونه که مسلماً اطلاع داريد، نزديک به چهار سال است که بارها و بارها، از طريق نامه های سرگشاده و اختصاصی به شما، از خطراتی که سد سيوند برای آرامگاه کورش بزرگ بهمراه دارد خبر داده و نظرات کارشناسان و سد سازانی را که دلسوزانه نگران صدمات ناشی از رطوبت به اين گنجينه ی بزرگ بشری هستند برای شما فرستاده ايم. حتی، درست چند هفته پيش از آبگيری سد سيوند، کميته نجات پاسارگاد نامه سرگشاده ای از سوی هزاران هزار انسان در سراسر جهان برای شما ارسال داشت و دست تمنا، برای رسيدگی به اين امر خطير، به سوی شما دراز کرد. در اين نامه اظهارات شخص آقای رحيم مشايی، رييس سازمان ميراث فرهنگي، مبنی بر امکان تخريب آرامگاه به وسيله رطوبت، را به عنوان سندی برای شما فرستاديم.

متأسفانه، هرگز بر هيچ کس، يا حداقل بر مردمان ناوابسته به دولت ايران، روشن نيست که شما چرا هيچگاه واکنشی نسبت به اين ماجرا نشان نداده ايد، در حالی که بنا بر اهداف سازمان يونسکو شما موظف هستيد که لااقل از آن دسته از ميراث های جهانی که به ثبت يونسکو رسيده و جزو دارايی های مردمان جهان شناخته می شوند نگاهداری کنيد.

اکنون، درست پس از گذشت يک سال از آبگيری سد سيوند، شهردار پاسارگاد خبر از بروز رطوبت ويرانگری می دهد که از هم اکنون بر سنگ های آرامگاه يکی از بزرگترين شخصيت های فرهنگي و سياسی جهان اثر تخريبی گذاشته است.

بنياد ميراث پاسارگاد، به عنوان يک سازمان رسمی غير انتفاعی و غير سياسی بين المللی، با استناد به اين سند، و ضمن طرح شکايت از رييس سازمان ميراث فرهنگي ايران به مراجع قانونی، برای آخرين بار از شما تقاضا می کند که به اين امر رسيدگی کرده و همگان را در جريان اين رسيدگی قرار دهيد. طبيعی است که بنياد، برای نگاهداری از حقی که در ارتباط با اين ميراث بشری از آن مردمان ايران و مردمان جهان است، هر اقدام قانونی لازم ديگری را انجام خواهد داد.

با احترام

از سوی بنياد ميراث پاسارگاد

شکوه ميرزادگی

مسئول امور اجرايي بنياد ميراث پاسارگاد

Pasargad Heritage Foundation takes legal action against Mr. Rahim Mashai and criticizes UNESCO’s inaction

Mr Koichiro Matsuura

Director-General

UNESCO

7 place de Fontenoy

75352 Paris 07 SP

France

15 June 2008

Dear Mr Matsuura,

As you certainly are aware, it is almost 4 long years that in many occasions and through our numerous open and confidential letters, whose receipt has been acknowledge by your office, we have informed you about the grave dangers posed by the humidity created by Sivand Dam in Fars Province of Iran to the mausoleum of Cyrus the Great. We have also conveyed the professional opinions of experts and engineers who are deeply concerned about the destructive consequences of such a reckless development. Last year, and only a few weeks left to the inauguration of the dam, we forwarded an open letter signed by hundred of thousands of people from around the world, asking for your immediate attention and action. In that letter, we had included the very open confessions of Mr. Rahim Mashai, the head of Iranian Cultural Heritage Organization, as to the probable destructive effects of the dam. This was just to show you a legal and reliable document provided by an official of Islamic Republic of Iran.

Unfortunately, no one, or no independent person, has been able to understand the reasons behind your persistent inaction in this regard, despite the fact that the goals of your organization clearly commissions you to protect those cultural heritage that have been recognized and registered by UNESCO as the heritage belonging to the whole human race.

Now, exactly one year after the flooding of Sivand Dam near Pasargad, the mayor of this town has officially declared that the humidity from the dam has begun to show its damaging effects on the huge cubic stones that are used in the ancient building of the mausoleum.

Based on this document and apart from the fact that a legal complaint is to be filed with the authorities against Mr. Moshai, PHF, as a registered international non-profit and non-political institution, would like to ask for your prompt attention to this grave situation for the last time, hopefully expecting that your organization would openly announce what course of action has been adopted in this regard. Naturally, this Foundation preserves the right to take further legal action with the aim of withholding those human rights that relate to the cultural heritage of the whole humanity.

Yours sincerely,

Shokooh Mirzadegi (Ms)

Director, PHF

savepasargad — Sat, 02 Feb 2008 05:56:07 GMT

جشن سده مبارک

شب سده

کدام سده

از حافظه ی کيهانی من گذشته ای

که اسم شب را نمی دانم

و ميان مهربانی و آتش سرگردانم؟

در کدام جاده ی کهکشان

نوازشم کرده ای

که تا ابد در عطر ستاره غوطه می خورم؟

***

شب آتش است امشب

مِه می پوشم و

در خواب های خوش ات می گردم؛

ـ باغ خدايان است

يا گذرگاه سيب و عسل؟ـ

کشمکشی است

ميان خورشيد و ماه

بلور آتش می ريزد

بر شب

و موج پا می کوبد بر ساحل

***

ميان بوسه ماهی و آب

مرا به خانه ی آتشفشان ببر

29 ژانويه 2008

جشن سده

از: دکتر شاهين سپنتا

سپاس و ستایش ز مزدای پاک / که آتش ز نورش شده تابناک

چنین رفته از پیشدادان سخن / که هوشنگ آن پادشاه کهن

چو سد روز از آغاز آبان گذشت / ز کوهی به یاری یاران گذشت

چو ناگه بر آن کوه ماری خزید / بر آن شد به سنگش کند ناپدید

بزد سنگ، اما بشد آن سیه / گریزان و پنهان شد از هر نگه

چو سنگش سر سنگ دیگر رسید / به ناگه ز آن آتشی برجهید

چو نور از دل سنگ آمد برون / شگفت آمد از سنگ خارا فزون

ز این داستان ایزدان پاس داشت / ز شادی آن آتشی برفراشت

به گردش نشستند شاه و سپاه / گشاده رخ و شادمان تا پگاه

چو آهن به گرمای آتش نواخت / ز آهن بسی نیک افزار ساخت

فزون شد به دستور او کشت و کار / به خیش آهن و تیشه در کشت زار

ز آن نامور ، کشور آباد گشت / زمین سبز و گیتی پر از داد گشت

« ز هوشنگ ماند این سده یادگار» / که بادا به گیتی رهش پایدار

سده را چنین نیک بنیان نهاد / روانش خوش و خرم و شاد باد

از سايت کميته نجات پاسارگاد

www.savepasargad.com

savepasargad — Thu, 03 Jan 2008 02:18:11 GMT

گزارشی به مردمان ايران و جهان درباره يک دادخواست بين المللی

دادخواست علیه رحیم مشاعی به دادگاه کیفری بین المللی

خانم ها، آقايان

سالی که گذشت، بدون ترديد، در تاريخ ميراث فرهنگی و طبيعی ايران، بدترين سال بود. يعنی، از اوايل سال 1300 (آغازگاهان دهه ی دوم قرن بيستم) که مفهومی به نام ميراث تاريخی و فرهنگی در ايران هم جدی گرفته شد تا به امروز، هيچ وقت چنين تخريب ها و ويران گری هايي در ارتباط با گنجينه های ملی و بشری ايرانزمين در جريان نبوده است.

بدتر از همه ی حوادث پيش آمده، اکنون دولتی شدن اين تخريب ها در زير نظر سازمانی دولتی به نام «سازمان حفظ ميراث فرهنگی ايران» است! اين سازمان، که زير نظر مستقيم آقای اسفنديار رحيم مشايي و دولت کنونی ايران کار می کند و با ماليات مردمان و ظاهرا برای حفظ و نگاهبانی از میراث فرهنگی و تاريخی ايرانزمين بوجود آمده است، در دو سال گذشته خود همراه و همکار ويران گران شده و به تخريب های عمدی آثار ملی ما دست زده است.

وجود صدها گزارش از خبرهای رسمی و حتی نشريات دولتی داخل کشور، عدم جوابگويي دو ساله ی اين سازمان و شخص آقای رحيم مشايي حتی به مجلس شورای اسلامی و ديگر نهادهای دولتی و غير دولتی، بی توجهی به حرف های متخصصين و کارشناسان دولتی، بستن دهان کارشناسان غيردولتی با عنوان «سياسی بودن»، از بين بردن بسياری از ان. جی. او هايي که در زمينه ی ميراث فرهنگی فعال بوده اند ـ با قطع بودجه ها و يا تهديد آن ها ـ و، در کنار اين همه، به طور مرتب صدور بی رويه ی اجازه ی ساخت و سازها و هتل های دولتی و خصوصی در حريم شاهکارهای تاريخی ايران که مشهورترين آن پاسارگاد، تخت جمشيد، نقش رستم، چغا زنبيل، ابيانه، چارتاقی نياسر، رامهرمز، و ده ها جای ديگر (که پروندهء مربوط به هر يک در آرشيو بنياد ميراث پاسارگاد موجود و قابل ديدار همگانی است) همگی نشان از اعمال تخريب های عمدی از جانب اين سازمان دارد.

از آنجا که آقای رحيم مشايي، مسئول مستقيم اين سازمان، برای رسيدگی به شکاياتی که از ايشان و از سوی هزاران ايرانی بعمل آمده، در دادگاه های تشکيل شده در ايران حضور پيدا نکرده و نسبت به احضاريه های دادگاه ها بی اعتنایی کامل نشان داده، بنياد ميراث پاسارگاد، به عنوان يک نهاد رسمی مربوط به آثار و گنجينه های بشری، به ناچار عطف به اين ويرانگری ها تصميم گرفته تا پرونده آقای رحيم مشايي را به مراجع بين المللی بکشاند و نام ايشان را به عنوان نخستين مجرم عليه ميراث جهانی در ايران و در کنار نام ويرانگران آثار باستانی جهانی همچون طالبان قرار داده و از مقامات جهانی محاکمه ايشان را تقاضا نمايد.

به اين ترتيب، بخش پژوهشی بنياد ميراث پاسارگاد، به همراه بخش بين المللی و بخش آرشيو آن، اقدام به آن کرده است که نسبت به آقای رحيم مشايي اعلام جرم کرده و ايشان را به عنوان «جنايتکار عليه ميراث فرهنگی و بشری ايرانزمين» به مراجع رسيدگی بين المللی معرفی نمايد.

با مهر و احترام

بنياد ميراث پاسارگاد

31دسامبر 2007 (دهم دی 1386)

http://www.pasargadfoundation.com/

Indictment of Mr. Esfandiar Rahim-Mosha'i, head of Islamic Republic of Iran Cultural Heritage Organization, for Crimes against Humanity

Date: December 24, 2007

For the attention of: Honorable Judge Philippe Kirsch, President International Criminal Court (ICC)

Subject: Indictment of Mr. Esfandiar Rahim-Mosha'i, head of Islamic Republic of Iran Cultural Heritage Organization, for Crimes against Humanity

WITNESSETH,

Whereas, a proposal has been made by me to your good office on June 5, 2007, Kourosh Zaim to amend Articles 5 and 7 of the Rome Statute by adding crimes against world cultural heritage as crimes against humanity punishable by international law through the International Criminal Court;

AND WHEREAS, said proposal was confirmed and recommended at the Tehran International Law Conference of June 2007, and which said proposal has been duly submitted to the office of the President of the International Criminal Court for consideration and further action,

AND, WHEREAS, the people of Iran feel the urgency of timely normative action for the purpose of deterring systematic destruction of ancient Iranian cultural and historical heritage by state officials,

NOW, THEREFORE, with presumption that sometime soon said proposed amendments or some variations of it will be included in the Rome Constitution and made into law; and that any delay in prosecution of violators will result in further diminishing of humanity's cultural and historical heritage,

The Pasargad Heritage Foundation, HEREBY, accuses the following individual and his organization of crimes against humanity under the proposed Section E of Article 5, and Sections J and L of Article 7 of ICC Constitution (yet to be adopted and made into law).

We accuse Mr. Esfandiar Rahim-Mosha'i, Chief of the Iranian Cultural Heritage Organization, along with his team, of crimes against humanity, for deliberate and systematic state-sanctioned destruction of ancient Iranian world cultural and historical heritage. The crimes committed by Mr. Mosha'i and his team are listed and attached.

We plea to the International Criminal Court that, once the proposed amendments to the ICC constitution or variations thereof are adopted, due process be acted on with urgency. The destruction of historical and cultural heritage in Iran is moving forward with mind-boggling speed and must be stopped before it is too late.

Respectfully submitted,

Pasargad Heritage Foundation

Kourosh Zaïm, Research Director

Attachments:

1. The original proposal to the ICC for constitutional amendments.

2. List of a few Examples of violations symbolizing Iran Cultural Heritage Organization's deliberate and systematic destruction of Iranian cultural and historical heritage in attached. A partial listing of more than 300 violations is also attached in Persian language.

http://www.pasargadfoundation.com/

ترجمه دادخواست علیه رحیم مشاعی به دادگاه کیفری بین المللی

24 دسامبر 2007

توجه: عالیجناب قاضی فیلیپ کیرش

ریاست دیوان کیفری بین المللی

موضوع: کیفرخواست علیه آقای اسفندیار رحیم مشاعی، رییس سازمان میراث فرهنگی جمهوری اسلامی ایران

اظهار می دارد:

از آنجا که پیشنهادی در تاریخ پانزدهم خرداد 1386، برای انجام اصلاحات در اساسنامه دیوان کیفری بین المللی با افزودن بندهایی به ماده های 5 و 7 اساسنامه رم جهت شامل شدن نابودسازی عمدی میراث های فرهنگی و تاریخی بشری در فهرست جنایات علیه بشریت که توسط قانون بین المللی قابل تعقیب و مجازات باشد، توسط آقای کورش زعیم به آن مقام محترم تسلیم شده است،

و از آنجا که پیشنهادهای نامبرده در کنفرانس حقوق بین الملل تهران که در تیرماه 1386، برگزار شد نیز توسط قانوندانان تراز اول کشور تایید و پیشنهاد شد که توسط دیوان کیفری بین المللی مورد توجه و اقدام قرار گیرد،

و ازآنجا که مردم ایران اضطرار این امر را احساس می کنند و اقدام به هنگام را برای جلوگیری از نابودسازی سیستماتیک میراث فرهنگی و تاریخی کهن ایران زمین توسط مسئولان دولتی ضروری می دانند،

اکنون، بنابراین، با این پیش فرض که در آینده نزدیک پیشنهاد نامبرده یا شکلی از آن تصویب و در اساسنامه رم گنجانده و به صورت قانون درخواهد آمد؛ و اینکه هرگونه تاخیر در تعقیب متخلفان باعث ادامه کاهش میراث فرهنگی و تاریخی بشری خواهد شد،

بنیاد میراث پاسارگاد، به این وسیله، شخص نامبرده در زیر و سازمان او را به جنایت علیه بشریت، تحت بند E ماده 7 و بندهای J و L ماده 7 پیشنهادی اساسنامه دیوان کیفری بین المللی متهم می کند:

ما آقای اسفندیار رحیم مشاعی، رییس سازمان میراث فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و همدستان او را به خاطر نابودسازی عمدی و سیستماتیک میراث جهانی فرهنگ و تاریخ کهن ایران، با پشتیبانی دولتی، به جنایت علیه بشریت متهم می کنیم و خواستار تعقیب و محاکمه او در دادگاه کیفری بین المللی هستیم. فهرست بخشی از جنایات فرهنگی آقای مشاعی و همدستان او پیوست است.

ما از آن دادگاه کیفری بین المللی استدعا داریم که بیدرنگ پس از تصویب و افزودن بندهای پیشنهادی به اساسنامه دادگاه، متخلفان نامبرده تحت تعقیب قرار گیرند. نابودسازی میراث فرهنگی و تاریخی ایران با سرعتی گیج کننده پیش می رود و باید پیش از اینکه خیلی دیر شده باشد، آن را متوقف کرد.

با گرامیداشت،

بنیاد میراث پاسارگاد

کورش زعیم، مدیر بخش پژوهش

پیوست ها:

1. متن اصلی پیشنهاد کورش زعیم برای اصلاحات در اساسنامه دیوان کیفری بین المللی:

فصل 5. جنایات در صلاحیت دادگاه

افزوده شود: (e) نابود سازی میراث فرهنگی

فصل 7. جنایات علیه بشریت

افزوده شود: (l) نابودسازی عمدی میراث فرهنگی جهانی

افزوده شود: (j) هدف پاراگراف l : "نابودسازی عمدی میراث فرهنگی جهانی" یعنی نابودسازی برنامه ریخته شده و عمدی سازه ها، ابزار، جایگاه ها، و آثار هنری تاریخی که میراث فرهنگی به شمار می آیند و در سازمان یونسکو ثبت شده اند، ویا روندی از رفتار که شامل دستورهای متعدد یا سیستماتیک برای نابودسازی آثار تاریخی و میراث فرهنگی ملی باشد.

من امیدوارم که این پیشنهاد مورد توجه قرار گیرد، زیرا باور دارم در حالیکه نفس و خون زندگی فیزیکی ما را تامین می کند و باید از آن محافطت شود، میراث فرهنگی هویت و تعادل روانی جامعه انسانی را فراهم می سازد که بدون آن جامعه انسانی روح خود را از دست می دهد.

2. فهرست تخلفات متهم در حفاظت از میراث فرهنگی و تاریخی پيوست است.

http://www.pasargadfoundation.com